Brev

Frå Wikiquote
Hopp til navigering Hopp til søk



Carta de José Bonifácio a Dom Pedro.jpg

Brev er korte skriftlege meddelingar frå ein sendar til ein mottakar.


Teke frå Nynorsk Wikipedia, som oppgav Dag og Tid 23. april 2013.

Informasjon
Opphav: Petter Dass

Kjelde:Brev frå Petter Dass til Dorothea Engelbrets-Datter

Stikkord
Dorothe Engelbretsdotter
brev
svar
manglar

«Matrone! Hvo staaer til?
Gaaer Junker Ars paa Krykker?
Er Phoebi Harpe-Spil Nu slagen slet i Stykker?
Hvorledes er det fat Med Frue Minervæ Sager?
Har hun ald Fryd forladt Og holder Sørge-Dager?
Er nu Parnassi Slot Forstyrret slet og øde?
Er Musa Banqverot? Er alle Nympher døde?
Har ald Poeters Ven Sit Skriver-Tøy forsoren?
Er Blæk, Papir og Pen Forsvunden og forloren?
Min Pen tre Gange har Til Dorothea ganget,

Men ey Bogstav og Svar Til Dato har erlanget.»


Communauté silhouette modif.jpg

«Matrone! Hvo staaer til?

Gaaer Junker Ars paa Krykker?
Er Phoebi Harpe-Spil Nu slagen slet i Stykker?
Hvorledes er det fat Med Frue Minervæ Sager?
Har hun ald Fryd forladt Og holder Sørge-Dager?
Er nu Parnassi Slot Forstyrret slet og øde?
Er Musa Banqverot? Er alle Nympher døde?
Har ald Poeters Ven Sit Skriver-Tøy forsoren?
Er Blæk, Papir og Pen Forsvunden og forloren?
Min Pen tre Gange har Til Dorothea ganget,
Men ey Bogstav og Svar Til Dato har erlanget.»   (brev frå Petter Dass til Dorothea Engelbrets-Datter)


Teke frå Wikilivres
Opphavleg tekst:
«Three years is a long time to leave a letter unanswered, and your letter has been lying without an answer even longer than that.»

Informasjon
Opphav: Virginia Woolf

Kjelde:Three guineas (essay)
Opphavleg mål: Engelsk
År: 1938
Periode: Mellomkrigstida
Sitattype: Førstelinje
Kontekst: Opningslinja i Three guineas.

Stikkord
brev
svar
år
venting
«Tre år er lang tid å la eit brev vera ubesvart, og brevet dykkar har lege utan eit svar endå lengre enn det.»
Old Letter.jpg


Communauté silhouette modif.jpg

«Tre år er lang tid å la eit brev vera ubesvart, og brevet dykkar har lege utan eit svar endå lengre enn det.»   Virginia Woolf